Hula, siva ve ʻōteʻa

Hula kahiko

Kahiko, genellikle 1894'ten önce bestelenmiş ve modern enstrümanlar olmadan icra edilen hula olarak tanımlanan kadim hula tarzıdır. İlahi eşliğinde ve geleneksel vurmalı çalgılarla dans edilir: ipu su kabağı davulu, köpekbalığı derisi kaplı pahu, tüylü su kabağı çıngırakları, yarık bambu çubuklar ve kastanyet gibi kullanılan düzgün taşlar. Birçok kahiko dansı şefleri ya da tanrıları onurlandırırdı ve bir dansı hatasız icra etmek önemliydi, çünkü bir hata kötü şans olarak yorumlanabilirdi. Görünüm çoğu zaman sade ve gösterişsizdir, dansın ruhani köklerine duyulan saygıyla birlikte.

Hula ʻauana

Gezinmek ya da sürüklenmek anlamına gelen ʻauana, hula'nın Batı etkisi altında gelişen halidir. Şarkıları popüler müzik gibi, çoğu zaman majör tonda ve armoniyle söylenir; topluluk taşınabilir telli çalgılar kullanır: gitar, ʻukulele, steel gitar ve bas. Kostümler kahiko'dakine göre daha az açıktır ve şarkılar bir yerden bir duyguya kadar her şeyi anlatabilir. Anlamı el hareketleri taşır; bir ağacın salınışını ya da okyanustaki bir dalgayı temsil eder, bu yüzden kalçalar kadar elleri de izleyin.

Samoa siva ve sasa

Siva Samoa, Samoa dansının genel adıdır. Geleneksel siva her şeyden önce zarafet gerektirir; kolların ve ellerin ince, narin hareketleriyle icra edilir ve günümüzde bir taupou tarafından sahnelenir. Sasa ise oldukça farklıdır: genellikle oturarak icra edilen, keskin ve senkronize el çırpmaları ile hızlı el hareketlerine dayanan bir grup dansıdır. Adı "vurmak" anlamına gelir ve jestleri kano kürek çekmekten yemek pişirmeye kadar günlük yaşamı canlandırır. Diğer Samoa dans formları arasında taualuga ve ateş bıçağı dansı olan siva afi yer alır.

Tahiti ʻōteʻa

ʻŌteʻa, Tahiti kökenlidir ve hızlı kalça hareketleri, yeni gelenlerin genellikle her Polinezya dansından beklediği şeydir. Dansçılar sıralar halinde durur ve sadece perküsyon eşliğinde, şarkı olmadan, sopalarla vurulan yarık bir kütük davul olan tōʻere'nin öncülüğünde hızla kalçalarını sallar. Avrupa temasından önce bir erkek dansı olarak var olmuştur; günümüzde erkek toplulukları, kadın toplulukları ve karma toplulukların tümü bunu icra eder. ʻŌteʻa yorumları, Hawaiʻi ve diğer Pasifik tatil beldelerindeki luau'larda ve ziyaretçi mekânlarındaki Polinezya dans gösterilerinin düzenli bir parçasıdır.

Slack-key gitar ve ukulele

Slack-key gitar, Hawaiice kī hōʻalu, yani "anahtarı gevşetmek", tellerin standart akorttan gevşetilerek açık tellerin bir akor tınlatması esasına dayanan bir parmak stili geleneğidir. Başparmak dönüşümlü bir bas yürütürken parmaklar melodiyi çalar. Ukulele Portekiz'den geldi: 1880'lerde Madeira, Azorlar ve Cape Verde'den gelen Portekizli yerleşimcilerin Hawaiʻi'ye taşıdığı küçük gitar benzeri enstrümanlardan geliştirildi ve Kral Kalākaua onu kraliyet toplantılarındaki performansların bir parçası haline getirdi. Hawaiice adı kabaca "zıplayan pire" anlamına gelir.

Karışık bir gösteri nasıl izlenir

Bir luau gösterisi adalar arasında hızla geçiş yapar; bu yüzden kostümler ve enstrümanlar en iyi ipuçlarınızdır. Yaprak ve tapa kostümleriyle ilahi ve davullar hula kahiko'ya işaret eder; gitarlar, ʻukulele ve akıcı elbiseler ʻauana'ya işaret eder. Güm güm vuran bir kütük davul üzerinde hızlı kalçalar ʻōteʻa anlamına gelir. Zarif eller ve sakin bir yüz siva'yı düşündürür ve ani bir ateş parlaması siva afi'nin başladığını gösterir. Gösteriler sıralama ve içerik bakımından farklılık gösterir; bu yüzden bunu ne göreceğinizin bir listesi olarak değil, her dansı tanımanın bir yolu olarak okuyun.

Sonraki: Samoa ateş bıçağı dansı