Hula, siva και ʻōteʻa

Hula kahiko

Το kahiko είναι το αρχαίο στυλ του hula, που γενικά ορίζεται ως hula συντεθειμένο πριν από το 1894 και εκτελεσμένο χωρίς σύγχρονα όργανα. Χορεύεται με ψαλμωδία και παραδοσιακά κρουστά: το ντραμς από κολοκύθα ipu, το pahu με επένδυση από δέρμα καρχαρία, κρόταλα από φτερωτές κολοκύθες, σπαστά μπαμπού και λεία πέτρα που χρησιμοποιείται σαν καστανιέτα. Πολλοί χοροί kahiko τιμούσαν αρχηγούς ή θεούς, και η εκτέλεση χωρίς λάθος είχε σημασία, καθώς ένα λάθος μπορούσε να εκληφθεί ως κακή τύχη. Η εμφάνιση είναι συχνά λιτή, με σεβασμό στις πνευματικές ρίζες του χορού.

Hula ʻauana

Το ʻauana, που σημαίνει περιπλανώμαι ή παρασύρομαι, είναι το hula όπως αναπτύχθηκε υπό δυτική επιρροή. Τα τραγούδια του τραγουδιούνται σαν λαϊκή μουσική, συχνά σε μείζονα κλίμακα με αρμονία, και η μπάντα χρησιμοποιεί φορητά έγχορδα: κιθάρα, ʻukulele, steel guitar και μπάσο. Τα κοστούμια είναι λιγότερο αποκαλυπτικά από ό,τι στο kahiko, και τα τραγούδια μπορούν να περιγράψουν τα πάντα, από έναν τόπο έως ένα συναίσθημα. Οι κινήσεις των χεριών μεταφέρουν το νόημα, αντιπροσωπεύοντας το λίκνισμα ενός δέντρου ή ένα κύμα στον ωκεανό, οπότε παρακολουθήστε τα χέρια όσο και τους γοφούς.

Samoan siva και sasa

Το Siva Samoa είναι ο γενικός όρος για τον σαμοανό χορό. Το παραδοσιακό siva απαιτεί πάνω απ' όλα χάρη, με λεπτές, εκλεπτυσμένες κινήσεις των χεριών και των παλάμων, και στη σύγχρονη εποχή εκτελείται από μια taupou. Το Sasa είναι αρκετά διαφορετικό: ένας ομαδικός χορός, που συνήθως εκτελείται καθιστός, βασισμένος σε κοφτά, συγχρονισμένα παλαμάκια και γρήγορες κινήσεις των χεριών. Το όνομά του σημαίνει «χτυπώ», και οι χειρονομίες του αναπαριστούν την καθημερινή ζωή, από το κωπηλατικό στο κανό μέχρι το μαγείρεμα. Άλλες σαμοανές μορφές περιλαμβάνουν το taualuga και το siva afi, τον χορό με μαχαίρια φωτιάς.

Ταϊτιανό ʻōteʻa

Το ʻōteʻa κατάγεται από την Ταϊτή και η γρήγορη κίνηση των γοφών του είναι συχνά αυτό που περιμένουν οι νεοφερμένοι από κάθε πολυνησιακό χορό. Οι χορευτές στέκονται σε σειρές και κουνούν τους γοφούς τους με ταχύτητα μόνο με κρουστά, χωρίς τραγούδι, με επικεφαλής τον tōʻere, ένα σχιστό ξύλινο τύμπανο που χτυπιέται με ραβδιά. Υπήρχε πριν από την ευρωπαϊκή επαφή ως ανδρικός χορός· τώρα ανδρικοί θίασοι, γυναικείοι θίασοι και μικτοί τον εκτελούν όλοι. Οι ερμηνείες του ʻōteʻa αποτελούν τακτικό μέρος των πολυνησιακών χορευτικών παραστάσεων σε luaus και χώρους υποδοχής επισκεπτών στη Χαβάη και σε άλλα θέρετρα του Ειρηνικού.

Κιθάρα slack-key και ουκουλέλε

Η κιθάρα slack-key, ή αλλιώς kī hōʻalu στα χαβανέζικα, που σημαίνει «χαλάρωμα του κλειδιού», είναι μια παράδοση fingerstyle στην οποία οι χορδές χαλαρώνουν από το standard κούρδισμα ώστε οι ανοιχτές χορδές να ηχούν ως συγχορδία. Ο αντίχειρας κρατά ένα εναλλασσόμενο μπάσο ενώ τα δάχτυλα παίζουν τη μελωδία. Το ουκουλέλε έφτασε από την Πορτογαλία: αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1880 από μικρά όργανα σαν κιθάρα που έφεραν στη Χαβάη Πορτογάλοι έποικοι από τη Μαδέρα, τις Αζόρες και το Πράσινο Ακρωτήριο, και ο βασιλιάς Καλακάουα το ενέταξε στις παραστάσεις του σε βασιλικές συγκεντρώσεις. Το χαβανέζικο όνομά του σημαίνει περίπου «ψύλλος που πηδά».

Πώς να παρακολουθήσετε μια μικτή παράσταση

Ένα σόου λουάου μετακινείται γρήγορα ανάμεσα στα νησιά, οπότε το κοστούμι και τα όργανα είναι τα καλύτερα στοιχεία σου. Το τραγούδι και τα τύμπανα με κοστούμια από φύλλα και τάπα παραπέμπουν στο hula kahiko· οι κιθάρες, το ʻukulele και τα ρέοντα φορέματα παραπέμπουν στο ʻauana. Γοφοί που κινούνται γρήγορα πάνω από ένα χτυπητό ξύλινο τύμπανο σημαίνουν ʻōteʻa. Χάριτες κινήσεις χεριών και ένα ήρεμο πρόσωπο υποδηλώνουν siva, και μια ξαφνική λάμψη φωτιάς σημαίνει ότι το siva afi έχει αρχίσει. Τα σόου ποικίλλουν ως προς τη σειρά και το περιεχόμενο, οπότε διάβασέ το ως τρόπο αναγνώρισης κάθε χορού και όχι ως λίστα με όσα θα δεις.

Διαβάστε στη συνέχεια: Ο χορός με το μαχαίρι της φωτιάς της Σαμόα