Ο χορός με το μαχαίρι της φωτιάς της Σαμόα

Από πολεμικό ρόπαλο σε χορό

Πριν από τη φωτιά υπήρχε το ailao. Ένας πολεμιστής της Σαμόα το χρησιμοποιούσε για να επιδείξει την πολεμική του destreza στριφογυρίζοντας, πετώντας και πιάνοντας ένα ρόπαλο μάχης, χορεύοντας μερικές φορές την ίδια στιγμή. Οποιοδήποτε ρόπαλο αρκούσε. Αποικιακοί συγγραφείς είδαν επίσης γυναίκες, συχνά κόρες αρχηγών, να εκτελούν το ailao ενώ οδηγούσαν τελετουργικές πομπές. Τα πιο συνηθισμένα ρόπαλα ήταν σκαλιστά κειμήλια που ονομάζονταν anava, συχνά με οδοντωτές άκρες και πριονωτά δόντια. Στους νυχτερινούς χορούς, οι χορευτές συχνά στριφογύριζαν και κινούσαν και πυρσούς.

Το nifoʻoti και οι φαλαινοθήρες

Φαλαινοθηρικά και εμπορικά πλοία από την Ευρώπη και την Αμερική έφεραν νέα μεταλλικά εργαλεία στη Σαμόα, μεταξύ των οποίων μαχαίρια λίπους με μακριές λαβές και αγκιστρωτά μαχαίρια ζαχαροκάλαμου. Το άγκιστρό τους πέρασε στο nifoʻoti της Σαμόα, το οποίο φέρει το ίδιο αγκιστρωτό στοιχείο είτε είναι σκαλισμένο από ξύλο είτε σφυρηλατημένο από ατσάλι. Το όνομα συχνά μεταφράζεται ως δόντι του θανάτου, αλλά το άρθρο της Wikipedia εξηγεί ότι αυτή η ανάγνωση δεν ταιριάζει με τη γραμματική της Σαμόα και προτείνει ότι το όνομα πιθανότερα αναφέρεται στο κυρτό κέρατο μιας κατσίκας ή στην οδοντωτή κόψη του όπλου.

Πώς κατασκευάζεται το μαχαίρι της φωτιάς

Τα πρώτα μαχαίρια της φωτιάς ήταν ματσέτες με πετσέτες δεμένες γύρω από κάθε άκρο και μέρος της λεπίδας γυμνό ανάμεσά τους. Μόλις οι πετσέτες πάρουν φωτιά, ο χορευτής στριφογυρίζει το μαχαίρι και προσθέτει ακροβατικές κινήσεις ενώ καίγονται και τα δύο άκρα. Με τα χρόνια οι λαβές επιμηκύνθηκαν ενώ οι λεπίδες κόντυναν, και στις εμπορικές παραστάσεις η ακονισμένη λεπίδα έχει σε μεγάλο βαθμό εξαφανιστεί. Οι καλλιτέχνες στην Αμερικανική Σαμόα εξακολουθούν να χρησιμοποιούν μαχαίρια φτιαγμένα από ματσέτες, συχνά στομωμένα για τους νεότερους χορευτές, ενώ πολλές παραστάσεις luau αλλού χρησιμοποιούν κοντάρια τυλιγμένα με πετσέτες.

Σε όλο τον Ειρηνικό

Το siva afi έχει γίνει αναπόσπαστο στοιχείο των πολυνησιακών luau και παραστάσεων. Χορευτές στην Ταϊτή, τη Χαβάη, τα Νησιά Κουκ, τα Φίτζι και την Τόνγκα το έχουν εντάξει στις δικές τους παραστάσεις των νησιών τους, με τη βοήθεια στενών οικογενειακών δεσμών με τη Σαμόα, έτσι ώστε το μαχαίρι της φωτιάς να εμφανίζεται πλέον πολύ πέρα από τα νησιά όπου ξεκίνησε. Στα μέσα του εικοστού αιώνα οι παλιές παραδόσεις εμπορευματοποιήθηκαν και εκδυτικίστηκαν, και πολλές κινήσεις που βλέπουμε σήμερα στις παραστάσεις είναι ταχύτερες και πιο εντυπωσιακές από τις αρχικές πολεμικές επιδείξεις, εκτελούμενες με ταχύτητα για το κοινό νύχτα με τη νύχτα.

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Fireknife

Ο ανταγωνισμός ήταν πάντα μέρος του fire knife. Σήμερα, ένας Παγκόσμιος Πρωταθλητής Fireknife αναδεικνύεται κάθε χρόνο σε έναν διαγωνισμό που ξεκίνησε το 1992 και διεξάγεται πάντα την τρίτη εβδομάδα του Μαΐου. Το 2007 τα πρωταθλήματα πρόσθεσαν κατηγορία ντουέτου και γυναικεία κατηγορία, και το 2010 η διοργάνωση επεκτάθηκε σε τέσσερις βραδιές. Πρωταθλητές έχουν αναδειχθεί από τη Σαμόα, τη Χαβάη, την Ταϊτή, τα Νησιά Κουκ και τη Φλόριντα — σημάδι του πόσο μακριά έχει ταξιδέψει αυτή η τέχνη από τις πολεμικές της ρίζες.

Παρακολουθώντας το στο luau

Στο luau του Myrtle Beach, το μαχαίρι με φωτιά είναι η τελευταία πράξη, οπότε μην φύγετε νωρίς. Προσέξτε τις εκτοξεύσεις, όταν το φλεγόμενο μαχαίρι φεύγει από τα χέρια του χορευτή και περιστρέφεται στον αέρα πριν το πιάσει, και τις χαμηλές κινήσεις κοντά στο έδαφος. Τα παιδιά συνήθως μένουν μαγεμένα παρά φοβισμένα, αν και τα τύμπανα και οι φλόγες είναι έντονα· μια αγκαλιά ή ένα χέρι να κρατήσουν βοηθά τα πιο μικρά. Τα τηλέφωνα βγαίνουν σε αυτό το σημείο, οπότε βγάλτε τις φωτογραφίες σας και μετά αφήστε την οθόνη για να παρακολουθήσετε τα υπόλοιπα.

Διαβάστε στη συνέχεια: Λουάου στο Myrtle Beach: αξίζει;